Uit de praktijk


Over Geven en Ontvangen

Regelmatig komt het thema geven en ontvangen terug in mijn praktijk. Vaak zijn het prachtige, sterke vrouwen met drukke bezigheden en een groot gevoel van verantwoordelijkheid. Ze kunnen niet stil zitten en zijn op alle fronten tegelijk bezig. Zowel thuis als op het werk vragen ze veel van zichzelf. Niet zo verbazingwekkend dat ze dan ook met klachten komen over vermoeidheid. En stiekem sluipt er steeds vaker een gevoel bij van zich onbegrepen en ondergewaardeerd weten. En dan komt er naast de vermoeidheid ook verdriet en boosheid bij. Ze noemen zichzelf gevers.  Ze geven zoveel dat het zo langzamerhand meer een zichzelf weggeven is geworden. Daarbij vergeten ze –en dat zijn niet alleen vrouwen!- dat het juist zo broodnodig is om te blijven ontvangen. Ontvangen blijkt in de praktijk veel lastiger te zijn dan geven. Toch is juist het ontvangen het allergrootste goed dat je kunt geven.

Mensen die zich overstrekken in hun verantwoordelijkheidsgevoel gaan in feite voorbij aan hun bereik. Ze gaan te ver in hun zorg voor een ander of dichten zichzelf een te groot aandeel toe aan de situatie. ‘Als ik het niet doe, doet niemand het.’ Het is belangrijk om de onderliggende drijfveer daarvan te blijven onderzoeken. Waarom doe je dat, wat levert het je op? Vraag jezelf eens af hoe het zou zijn als je de ander meer ruimte zou laten het op hun manier, op hun tijd, op hun tempo te laten doen? Ook al is het misschien niet jouw manier.

Wanneer je te snel iets van een ander overneemt, vergeet dan niet dat je de die ander bevestigt in zijn onmacht of onkunde. Laat je de ander de ruimte om het op zijn manier te doen, dan bevestig je met je vertrouwen zijn kracht.

Ontvangen is belangrijker dan geven. In het ontvangen laat je jezelf zien. Ontvangen is een zijnskwaliteit, geven is een manier van doen. Als je met open hart je vertrouwen geeft in aandacht en aanwezigheid geef je het allerbeste van jezelf.

 

 

 

Vonny Nuijten